Nicolas-Jacques Charrier is het enige kind van de Franse actrice Brigitte Bardot en acteur Jacques Charrier. Hij werd op 11 januari 1960 in Parijs geboren en is 66 jaar. Sinds de jaren tachtig woont hij in Noorwegen, waar hij met zijn vrouw Anne-Line Bjerkan een gezin opbouwde. Een openbaar professioneel profiel wijst op een loopbaan in datacommunicatie en computernetwerken, al is zijn huidige functie niet onafhankelijk bevestigd.
Charrier verschijnt vrijwel nooit in de media. In januari 2026 keerde hij kort terug naar Frankrijk voor de begrafenis van zijn moeder in Saint-Tropez. Hij werd daar vergezeld door zijn vrouw en hun twee dochters. De beelden vormden een zeldzame publieke verschijning van een man die zijn volwassen leven grotendeels buiten de beroemdheid van zijn ouders heeft gehouden.
Zijn jeugd begon onder uitzonderlijke mediadruk
Nicolas werd geboren toen Brigitte Bardot op het hoogtepunt van haar internationale bekendheid stond. Zijn ouders hadden elkaar leren kennen tijdens de opnamen van de film Babette s’en va-t-en guerre en trouwden op 18 juni 1959. Nicolas volgde op 11 januari 1960.
De zwangerschap en geboorte werden intensief gevolgd door fotografen. Bardot beviel in haar appartement in Parijs, mede omdat een verblijf in een ziekenhuis nauwelijks privacy leek te bieden. Ze beschreef later hoe fotografen zich bij haar woning ophielden en zelfs probeerden binnen te komen door zich als medisch personeel voor te doen.
Bardot heeft nooit verborgen dat de zwangerschap ongewenst was en dat zij zich niet voorbereid voelde op het moederschap. Haar verklaringen zijn vaak gebruikt om Nicolas’ jeugd samen te vatten, maar ze vertellen in de eerste plaats hoe zijzelf die periode beleefde. Nicolas heeft zijn eigen ervaringen nooit uitgebreid in het openbaar beschreven.
Het huwelijk van Bardot en Jacques Charrier eindigde officieel op 30 januari 1963. Jacques kreeg de zorg over hun zoon. Nicolas groeide vervolgens grotendeels op bij zijn vader en diens familie, ver van het filmleven van zijn moeder. Dat was in die tijd opvallend, omdat de dagelijkse zorg na een scheiding meestal aan de moeder werd toegewezen.
Noorwegen werd zijn vaste basis
In 1984 trouwde Nicolas Charrier met Anne-Line Bjerkan, een Noorse vrouw die in Franse publicaties als voormalig model wordt omschreven. Het paar vestigde zich daarna in Noorwegen. Zij kregen twee dochters, Théa en Anna.
Over het gezin is weinig rechtstreeks naar buiten gebracht. Ook de geboortejaren van de dochters worden in publicaties niet altijd consequent aan de juiste naam gekoppeld. Vaststaat wel dat beide dochters in de jaren tachtig en negentig werden geboren en in januari 2026 met hun ouders aanwezig waren bij de uitvaart van Brigitte Bardot.
Bardot vertelde in een interview uit 2024 dat zij drie Noorse achterkleinkinderen had die geen Frans spraken en die zij zelden zag. Voor Nicolas betekende dit dat hij op dat moment grootvader was van drie kinderen. De precieze gezinssamenstelling is verder niet publiek gedocumenteerd.
Ook zijn exacte woonplaats moet niet stelliger worden gemaakt dan de bronnen toelaten. Oslo wordt regelmatig genoemd en sluit aan bij zijn openbare professionele gegevens, maar een actueel privéadres of een officiële verklaring over zijn woonplaats is niet beschikbaar.
Wat doet Nicolas-Jacques Charrier voor werk?
Over het beroep van Nicolas Charrier worden online veel stellige beweringen gedaan. Sommige websites noemen hem econoom, andere spreken over een functie als ingenieur, netwerkconsultant of IT-specialist. Voor een deel lijken die omschrijvingen terug te gaan op hetzelfde openbare LinkedIn-profiel.
Dat profiel behoort aan een Nicolas Charrier in Oslo en vermeldt een studie aan de Université Paris-Dauphine tussen 1978 en 1981. Als werkgever wordt Coop Norge Handel genoemd. De profieltekst beschrijft werkzaamheden op het gebied van datacommunicatie, Cisco-netwerken, monitoring en het beheer van LAN- en WAN-verbindingen.
De combinatie van naam, leeftijdsperiode, opleiding en woonplaats past bij de zoon van Brigitte Bardot. Het profiel vermeldt de familieband echter niet expliciet. Daardoor kan niet met volledige zekerheid worden vastgesteld dat het om dezelfde persoon gaat.
De meest nauwkeurige formulering is daarom dat Nicolas waarschijnlijk een loopbaan in datacommunicatie en netwerkbeheer heeft gehad. Dat hij momenteel nog bij Coop Norge Handel werkt, of daar een specifieke seniorfunctie vervult, is niet betrouwbaar bevestigd. Ook de veel herhaalde bewering dat hij in Parijs afstudeerde als econoom gaat verder dan wat het openbare profiel aantoont: daar staat alleen een Franse DEUG-opleiding vermeld.
De autobiografie van Bardot leidde tot een rechtszaak
De toch al moeilijke familiegeschiedenis kwam in 1996 opnieuw in de openbaarheid door Bardots autobiografie Initiales B.B.. Daarin schreef zij ongewoon hard over haar zwangerschap, haar huwelijk met Jacques Charrier en de geboorte van Nicolas. Ze vergeleek de zwangerschap onder meer met een tumor en schreef dat zij liever een hondje ter wereld had gebracht.
Jacques en Nicolas Charrier vonden dat het boek hun persoonlijke levenssfeer aantastte en stapten naar de rechter. Een Franse rechtbank veroordeelde Bardot en haar uitgever Grasset in maart 1997 tot het betalen van schadevergoedingen. Nicolas kreeg 100.000 Franse frank toegewezen; Jacques Charrier ontving 150.000 frank.
De rechtbank liet de omstreden passages in het boek staan, maar bepaalde dat toekomstige exemplaren een waarschuwing moesten bevatten waarin delen van de tekst als een inbreuk op de privacy werden aangemerkt. De procedure ging dus niet alleen over kwetsende woorden, maar ook over de vraag in hoeverre Bardot het leven van haar voormalige echtgenoot en zoon als materiaal voor haar autobiografie mocht gebruiken.
Jacques Charrier publiceerde later datzelfde jaar Ma réponse à Brigitte Bardot, waarin hij zijn eigen versie van het huwelijk en de opvoeding van Nicolas gaf. Zijn boek blijft het relaas van een direct betrokkene en is daardoor geen onafhankelijke reconstructie, maar het biedt wel een ander perspectief dan Bardots memoires.
De afstand tussen moeder en zoon was niet absoluut
De rechtszaak en Bardots uitspraken hebben het beeld gecreëerd van een definitief verbroken relatie. Volgens latere verklaringen van Bardot en haar vierde echtgenoot Bernard d’Ormale bleef er echter contact bestaan.
D’Ormale vertelde dat hij Bardot had aangemoedigd haar zoon in Noorwegen te bezoeken. Nicolas kwam volgens hem later ook meerdere keren naar La Madrague, Bardots woning bij Saint-Tropez, en moeder en zoon spraken elkaar telefonisch. Bardot zei in 2018 eveneens dat zij regelmatig belden en dat Nicolas haar soms alleen en soms met zijn gezin bezocht.
Die verklaringen zijn afkomstig van Bardot en d’Ormale en beschrijven hun kant van de familieverhouding. Nicolas zelf heeft de aard van het latere contact niet publiek toegelicht. Wel vertelde Bardot in juni 2024 aan Paris Match dat zij haar zoon had beloofd niet langer over hem te spreken in interviews. Toen haar rechtstreeks werd gevraagd of zij zich met hem had verzoend, gaf ze daarom geen inhoudelijk antwoord.
Binnen vier maanden verloor Nicolas beide ouders
Jacques Charrier overleed op 3 september 2025 in Saint-Briac-sur-Mer. Hij was 88 jaar. Na zijn filmloopbaan had hij zich steeds meer toegelegd op schilderkunst en keramiek.
Brigitte Bardot stierf op 28 december 2025 op 91-jarige leeftijd in La Madrague. Haar stichting maakte haar overlijden bekend. De uitvaart vond op 7 januari 2026 plaats in de kerk Notre-Dame-de-l’Assomption in Saint-Tropez.
Nicolas was aanwezig met Anne-Line Bjerkan en hun twee dochters. Voor het altaar stond een bloemstuk met een lint voor zijn moeder. Na de dienst liep de familie mee in de rouwstoet door Saint-Tropez. Vier dagen later werd Nicolas 66 jaar.
Daarmee verloor hij zijn vader en moeder binnen een periode van minder dan vier maanden. De uitvaartbeelden behoren tot de weinige recente, duidelijk gedocumenteerde publieke beelden van Nicolas-Jacques Charrier. Hij legde tijdens de ceremonie geen openbare verklaring af en keerde daarna terug naar het besloten familieleven dat hij in Noorwegen heeft opgebouwd.
Meer Blogs: Carlo Nasi
Bronnen: Le Parisien | Le Monde | The Independent | The Guardian | Openbaar LinkedIn-profiel
