Nasrah Habiballah is getrouwd met documentairemaker en cameraman Joost van der Wiel. Samen hebben ze een dochter, Yarah, die in 2024 in Nederland werd geboren. Het gezin woonde tot eind mei 2026 in Oost-Jeruzalem en keerde daarna terug naar Rotterdam, nadat Habiballah stopte als NOS-correspondent voor Israël en de Palestijnse Gebieden. Pagina’s die het stel nog in Tel Aviv of Jaffa plaatsen, lopen inmiddels ruim anderhalf jaar achter.
Een datingapp, een droombaan en de vraag of hij meeging
De twee leerden elkaar een paar jaar voor haar vertrek naar Israël kennen. Tijdens haar Zomergasten-avond vertelde Habiballah dat dat via een datingapp ging — een van de weinige persoonlijke dingen die ze die avond losliet, constateerde De Groene Amsterdammer. Trouw beschreef hoe het daarna ging: ze vertelde Van der Wiel al snel over haar droombaan, het correspondentschap in Israël en de Palestijnse Gebieden, en vroeg of hij dan mee zou gaan.
Dat deed hij. Per 1 januari 2023 begon ze aan de post, hij verhuisde mee. Dat ze op dat moment al getrouwd waren, blijkt niet uit openbare bronnen; Trouw schreef in december 2024 dat ze “inmiddels” getrouwd waren. Een trouwdatum of -plaats is niet publiek gedocumenteerd.
Joost van der Wiel filmde haar stand-ups en droeg de baby
Joost van der Wiel, geboren op 4 december 1983, is documentairemaker en cameraman. Op zijn eigen website omschrijft hij zichzelf als Nederlands documentaireregisseur en cameraman; hij maakte films op locaties variërend van Rusland en Mauritanië tot Moddergat.
In Oost-Jeruzalem liep dat werk door hun huwelijksleven heen. Toen NRC het stel eind mei 2026 bezocht, tussen de verhuisdozen, bleek dat Van der Wiel regelmatig de camera bediende bij haar stand-ups op het platte dak, met achter haar de koepel van de Heilige Grafkerk en het gouden dak van de Rotskoepel. Moest ze onverwacht live, dan bond hij de baby in een draagzak op zijn buik.
Zwanger in een scherfvest, bevallen in Nederland
Habiballah werd zwanger in de maanden na 7 oktober 2023, toen haar werkdagen geregeld van zeven uur ‘s ochtends tot na middernacht duurden. Ze kampte met aanhoudende misselijkheid en vermoeidheid, vertelde ze de Volkskrant, en droeg bij verslaggeving vanaf de Westelijke Jordaanoever en de grens met Gaza een scherfvest over haar zwangere buik. Een embedded reis met het Israëlische leger sloeg ze af.
Voor haar bevalling ging ze in juli 2024 met verlof naar Nederland. Terug op de post betekende het gezinsleven in Jaffa: een saferoom die tegelijk de babykamer was. “De geboorte van mijn dochtertje was een lichtpuntje in een somber jaar”, zei ze eind december 2024 tegen Trouw. Of er sindsdien een tweede kind is gekomen, is niet in openbare bronnen bevestigd.
Zes koffers, een peuter en een huis in Rotterdam
Tussen december 2024 en mei 2026 verhuisde het gezin van Jaffa naar Oost-Jeruzalem, waar ze binnen de muren van de Oude Stad woonden. In het voorjaar van 2026 bevestigde de NOS dat Habiballah zou stoppen; ze bleef aan tot 1 juni 2026 en de omroep plaatste een vacature voor een opvolger.
Het moment waarop ze de knoop doorhakte, omschreef ze in een bericht aan haar collega’s zo: “Het is alsof je een hele lange wandeling hebt gemaakt. Zodra je op een bankje gaat zitten, en je schoenen gaan uit, dan voel je pas hoeveel pijn je voeten doen. Dat heeft me aan het denken gezet.” Tegen NRC vatte ze het korter samen: het is genoeg geweest. Na de oorlog in Gaza volgden immers nog oorlogen met Iran en met Libanon, en de nachten met een klein kind in huis telden zwaar mee.
Ze vertrokken met zes koffers en een kind van bijna twee. De rest gaven ze weg, de auto verkochten ze op de dag van het NRC-bezoek. Bestemming was het huis in Rotterdam waar in de tussentijd haar vader met zijn gezin woonde. Habiballah werkt, zoals de meeste buitenlandcorrespondenten, als freelancer; in mei 2026 zei ze zich nog te bezinnen op haar volgende stap. Een nieuwe vaste functie of werkgever is daarna niet publiek bekendgemaakt.
Meer Blogs: Saskia Belleman is getrouwd
Bij Zomergasten bleef het privéleven grotendeels buiten beeld
Op 2 augustus 2026 was Habiballah de tweede gast in het laatste seizoen van VPRO Zomergasten, bij Janine Abbring. Juist het persoonlijke bleef daar beperkt, en dat werd het hoofdthema van de recensies. Abbring concludeerde na drie uur dat haar gast er “meer als journalist dan als Nasrah” had gezeten, een zin die Netkwesties aangreep om de uitzending te weinig schurend te noemen. Sargasso las dezelfde avond welwillender: een reeks fragmenten over dromen die stuklopen op de werkelijkheid, van een documentaire over achttien door Israël gezochte koeien tot de Palestijnse journalist Mariam Barghouti die in Ramallah in tranen uitbarst. In diezelfde recensie duikt het enige huiselijke detail op dat de avond opleverde: dat je geluk hebt als je een man hebt die appeltjes voor je klaarlegt.
Een vraag die online geregeld terugkeert, is die naar haar geloof. Bij haar benoeming in september 2022 werd ze door critici als moslim weggezet — “Ik was een moslim die moest oprotten naar haar eigen land”, zei ze daarover tegen de Volkskrant. Een eigen uitspraak over haar religieuze overtuiging is in openbare bronnen niet te vinden. Wat ze wel zelf benoemt, is haar biculturele achtergrond: geboren op 8 oktober 1987 in Zierikzee, met een Nederlandse moeder en een Palestijnse vader uit Ein Mahil bij Nazareth, die in de jaren tachtig een shoarmazaak in Zierikzee runde. “Ik voel me heel erg gezegend dat ik met twee culturen ben opgegroeid en opgevoed”, zei ze bij Zomergasten.
Bronnen: NRC | Trouw | de Volkskrant | VPRO Zomergasten | Joost van der Wiel



1 Comment
Pingback: Merel Westrik partner: dit is Pepijn Crone (sinds 2019)